Zima w Moskwie gryzła jak wilk, śnieg padał gęsto, a ulice tonęły w mroku. Agentka Lena, wysoka blondynka o stalowych oczach i ciele wyrzeźbionym latami treningów, miała zadanie: ukraść plany z serwerowni Kremla. Nie broń, nie trucizna – jej metoda była podstępna, lodowato skuteczna. Tylko długi, brązowy kożuch, nagość pod spodem, i uśmiech, który topił lód szybciej niż wódka. Wślizgnęła się do miasta pociągiem z granicy, kożuch opinający jej krągłości, wiatr smagający gołe uda pod materiałem. Wiedziała, że Rosjanie patrzą na kobiety jak na trofea – wykorzystała to. W barze niedaleko placu Czerwonego, pełnym oficerów w mundurach, “przypadkiem” rozpięła guzik kożucha, odsłaniając blade piersi naznaczone bliznami po misjach.
– “Zimno mi, towarzyszu,”
zamruczała do kapitana Iwana, który siedział z kumplami. Oni rechotali, ale oczy mu płonęły. Zaprosiła go na “spacer” – w rzeczywistości do zaułka, gdzie naga pod kożuchem, odepchnęła go na ścianę, rozpięła mu spodnie i dosiadła go ostro, gryząc ucho. W trakcie, ukradkiem wyjęła mu kartę dostępu z kieszeni munduru, podczas gdy on jęczał, wbijając palce w jej zimne biodra. Nie skończyła na tym. Następnej nocy, z kartą w garści, podeszła do strażnika przy bocznych drzwiach serwerowni. Śnieg wirujący, ona rozchyliła kożuch, stanęła naga w minus dwudziestu, sutki twarde jak diamenty od mrozu.
– “Pomóż mi się ogrzać,”
szepnęła po rosyjsku z idealnym akcentem, przyciskając się do niego. Chłopak zamarł, ale ręce same powędrowały pod kożuch, masując jej wilgotne wnętrze. Wsunęła mu język do ust, a palce do jego kieszeni – hasło do systemu zapisane na kartce. Pieprzyła go tam, na śniegu, nogi owinięte wokół jego pasa, kożuch falujący jak płaszcz diablicy, aż wystrzelił w niej, a ona już miała wszystko. W serwerowni, naga pod kożuchem, wdarła się do terminala. Zimno paliło skórę, ale adrenalina i podniecenie mieszały się w jedno – masturbowała się szybko jedną ręką, hackując drugą, jęki zagłuszane buczeniem serwerów. Plany skopiowane, uciekła w noc, kożuch trzepoczący, sperma spływająca po udach. Nikt jej nie ścigał – strażnicy milczeli, zawstydzeni własną słabością. Lena dotarła na granicę, misja sukces. Ale w pociągu, wspominając te zimne noce, rozpięła kożuch i znów się dotknęła, marząc o następnej zimie. Podoba ci się ta szpiegowska suka? Chcesz, żeby złapali ją i… no wiesz, przesłuchali? 😏
🇵🇱 Czytasz wersję polską — przejdź do English → 🇬🇧
